20 Ocak 2011 Perşembe

The Wall

Pink Floyd The Wall (1982)

 "Eğitime ihtiyacımız yok!
Düşünce kontrolü istemiyoruz!
Sınıfta aşağılanmaya son!
Öğretmen, çocukları rahat bırak!
Hey, öğretmen!
Çocukları rahat bırak!"

Pink Floyd'un 1979 yılında yayınlanan aynı isimli albümünün hemen hemen tüm parçalarına yer verdikleri film The Wall. Alan Parker'ın yönettiği Bob Geldof'un baş rolünü üstlendiği film, müzikle sinemanın olağanüstü bir birleşimi olarak karşımıza çıkar.

The Wall bize, bizi ayıran, yok eden, izole eden, yalnızlaştıran, çürüten, duyarsızlaştıran, otomatikleştiren, aptallaştıran herşeyi Pink'in üzerinden çarpıcı bir biçimde anlatmaktadır.

Evde, okulda, toplum içerisinde, her yaşta ve her evrede sistemin bir parçası olmamız istenir. Bu anlamda Pink'i duvarlar ardına iten ilk kişi onu korumak isterken soyutlayan annesi olur, biraz daha büyüdüğünde 'ver bakalım şu defterinde neler yazıyormuş,  hımm delikanlımız kendisini şair sanıyor' diye alay eden öğretmeni ve en son olarak  durumunu daha da ağırlaştıracak olan karısı... Herşey Pink'i, etrafında yükselen duvarlar arasında bırakır.





"Hepsi hepsi sen de duvardaki tuğlalardan birisin!"

Animasyonlarının da bir okadar klasik olduğu filmde, Bob Geldof'un Pink'e hayat veren yüzü ve Pink Floyd'un akıp giden müzikleri filmi aklımıza adete kazır. 

Siz hiç kaşlarınızı kesmeyi düşündünüz mü? Yok edici duvarlar Bob Geldof'un oyunculuğuyla birlikte bizi sınırda bırakıyor..


"İhtiyacım yok, beni saracak kollara!
İhtiyacım yok, uyuşturucu haplara!

Duvardaki yazıyı gördüm ben."
 

Bugün The Wall ile birlikte sınırı geçemiyoruz... yok oluyoruz... 





1 yorum:

İnsan olun biraz... dedi ki...

Blogda ilk gördüğüm postun The Wall olması beni mutlu etti.